Minsa’y nakita ko ang mga batang Boracay na papunta sa paaralan. Dalawa lamang ang naramdaman ko sa panahong iyon: tuwa at paghanga.
Natuwa ako dahil nakita ko sa mukha nila ang sabik at ligaya nang dahil sa pag-aaral. Humanga ako dahil kahit hindi kumpleto ang kanilang mga kagamitan, punong-puno pa rin sila ng pag-asa na sana’y makatapos sila sa pag-aaral.
*Litratong kuha sa Boracay, Enero 2007*
Once I was able to see the kids of Boracay go to school. The only two things I felt at that time: happiness and admiration.
I was happy because I saw in their faces the excitement and joy they felt because of the privilege of being able to study. I admired them because even if the things they needed for school were incomplete, they are still full of hope that one day they will graduate.
*Photo taken in Boracay, January 2007*
7 Comments
thess
Hello Ibyang! Welcome sa LP 🙂
kakaibang tanawin nga ito, nakakatuwa nga tama ka. never pa ako nakakita ng mga estudyanteng naglalakad sa dagat eh.
Happy LP sa iyo!
Toni
Kahanga-hanga nga. 🙂
At napakaganda naman ng kanilang tanawin patungo sa kanialng paaralan!
Teys
ang galing! ka-coffee break ba kita kay jan?
happy LP sa iyo Ibyang!
narito ang lahok ko;
http://teystirol.com/2008/06/26/lp13-pag-aaral/
Ibyang Sanchez
@ thess: thanks sa pag-welcome sa LP. 🙂
naaliw din ako kaya nang makita ko ang mga batang yan na papunta sa eskwela, dali-dali kong kinuhanan.
@toni: nasabi ko nga sa sarili ko na ang swerte nang mga batang ito dahil bago sila pumasok sa iskwela ay may bonus silang napakagandang tanawin.
@teys: minsan nakakasali ako sa coffeebreak ni jan 🙂 nice seeing you here!
@-->----
ang cute! old school 😀
Ner
ang galing ng kuha, sakto! 🙂 welcome sa LP ^^ kahit ako’y bago pa lang sa grupo.
maligayang paglilitrato! 🙂
eto pala lahok ko:
http://gallerianeri.blogspot.com/2008/06/sunog-na-kilay-burnt-brows.html
Ibyang Sanchez
@ carol: old school nga!
@neri: salamat!
hanggang sa muli 🙂